Luisteren naar een leerling

De leerkracht luistert met aandacht naar de leerling. Die laatste is zichtbaar wat nerveus wat te zien is aan die hand bij het gezicht en speciaal bij de mond. De leerkracht laat door haar gezichtsuitdrukking en bewegingen met het hoofd zien dat ze oplettend luistert. De handen liggen min of meer los op tafel, het lichaam is naar de leerling gewend.

Het zou nog beter geweest zijn als de leerling het licht in de rug had gehad – nu heeft de juffrouw dat en moet de leerling tegen het licht inkijken. Ook zit de leerling met de rug naar de deur, hoewel dat hier niet echt te zien is. Prettiger is de deur te kunnen zien en als het ware in de rug gedekt te zijn. Het gesprek vindt plaats in een klaslokaal, dat is voor de leerling een vertrouwde omgeving en daarom beter dan op een plek die hij sterk voelt als het territorium van de leerkracht – tenslotte is hij immers niet zo erg op zijn gemak.

Wanneer een gesprek plaats heeft met een mogelijk agressieve (en sterke) leerling dan kan de leerkracht het beste dicht bij de deur gaan zitten: in een noodsituatie kan de leerling dan de vlucht naar buiten niet makkelijk versperren.